پیام‌های تفسیر نور

1- در آسمان‌ها و زمين، اسرار نهفته و نامکشوف بسيارى است. «إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» 2- انگيزه‌هاى پنهان بشر، گاهى به مراتب پيچيده‌تر از غيب آسمان‌ها و زمين است. (در مورد آسمان‌ها، واژه‌ «يَعْلَمُ» به کار رفته و در مورد عمل انسان‌ها، واژه‌ «بَصِيرٌ» آمده است.) 3- در مدار توحيد، ارزشها بر اساس تظاهر، منّت وشعار نيست، بلکه بر اساس اخلاص قلبى است که آگاهى بر آن مخصوص خداست. «إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» (خداوندى که غيب و پنهان هستى را مى‌داند، چگونه ايمان درونى ما را نمى‌داند؟) 4- اگر انسان به علم وبصيرت خداوند ايمان داشته باشد، در رفتار و گفتار خود دقّت مى‌کند. «وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ» (اگر بدانيم از روزنه‌اى فيلم ما را مى‌گيرند و يا صداى ما را ضبط مى‌کنند، در کلمات وحرکات خود دقّت بيشترى مى‌کنيم.) 5- علم خداوند همراه با بصيرت او است. علم او، اجمالى، سطحى، يک جانبه، قابل ترديد و موقّت نيست. إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ‌ ... وَ اللَّهُ بَصِيرٌ ... «والحمد للّه ربّ العالمين» جلد 9 - صفحه 205 سوره «ق» اين سوره چهل و پنج آيه دارد و در مکّه نازل شده است. نام اين سوره از ابتداى آن که حرف مقطّعه «ق» مى‌باشد، گرفته شده است. محور اصلى آن، همانند ديگر سوره‌هاى مکّى، مسئله معاد و بيان فرجام اقوام گذشته و افراد نيک و بد است. سوره با استبعاد و انکار مخالفان نسبت به زنده شدن دوباره انسان آغاز مى‌گردد و با استناد قرآن به نمونه‌هاى معاد در طبيعت و آفرينش ادامه مى‌يابد. شيوه جان دادن انسان به هنگام مرگ و حوادث تکان دهنده پايان جهان که سرآغازى است بر جهان ديگر، مقدّمه‌اى است براى بيان گوشه‌اى از حوادث قيامت و ويژگى‌هاى بهشت و دوزخ. و آنچه در اين ميان انسان را از خطرات حفظ مى‌کند، ياد خدا و توجّه به کلام اوست که در اين سوره به آن سفارش شده است. جلد 9 - صفحه 206 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ به نام خداوند بخشنده مهربان‌