اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا لا يَسخَر قَوم‌ٌ مِن قَوم‌ٍ عَسي أَن يَکُونُوا خَيراً مِنهُم وَ لا نِساءٌ مِن نِساءٍ عَسي أَن يَکُن‌َّ خَيراً مِنهُن‌َّ وَ لا تَلمِزُوا أَنفُسَکُم وَ لا تَنابَزُوا بِالأَلقاب‌ِ بِئس‌َ الاسم‌ُ الفُسُوق‌ُ بَعدَ الإِيمان‌ِ وَ مَن لَم يَتُب فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الظّالِمُون‌َ «11»
جلد 16 - صفحه 229
اي کساني که ايمان آورده‌ايد مسخره و استهزا نکنيد قومي قوم ديگري را و نه زنهايي زن‌هاي ديگري را بسا آن قوم بهتر باشند از آن قومي را که مسخره مي‌کنند و آن نساء بهتر باشند از آن زنها و يکديگر را عيب نگذاريد و بلقب‌هاي بد و صفات سوء يکديگر را نخوانيد و صدا نزنيد بد است اسم بد بعد از ايمان، و کسي که توبه نکند از اينکه سخريه و عيبگويي و صفات بد پس آنها بخود ظلم کرده‌اند.
گفتند: صفيه زوجه حضرت رسول خدمت حضرت شکايت کرد و گريه ميکرد که عايشه و حفصه بمن ميگويند يهوديه بنت يهوديين، حضرت فرمود: بگو بآنها که پدر من هارون است و عم من موسي است و زوج من رسول اللّه است اينکه آيه نازل شد و اينکه يکي از مصاديق است مؤمن و مؤمنه را بايد احترام گذاشت لاجل ايمانش جايي که خداوند در بسياري از آيات شريفه وصف مؤمنين را ميفرمايد: بصفات خوب و محترم ميدارد، و همچنين پيغمبر اکرم و ائمه طاهرين چه اندازه اوصاف شيعه را بيان ميفرمايند: البته ديگران بايد آنها را بخوبي ياد کنند و بخوبي صدا زنند بالاخص هم مسلک و هم عقيده خود را لذا ميفرمايد.
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا لا يَسخَر قَوم‌ٌ مِن قَوم‌ٍ مسخره سخريه و استهزاء است بزبان ما مي‌گوييم کلمات زشت که موجب مضحکه ديگران شود، يا نواي او را بياورد که تقليدش ميگويند مثل او راه رود يا مثل او صحبت کند يا مثل او رفتار نمايد که بسا موجب کفر مي‌شود و واجب قتل مي‌شود چنانچه متوکل دستور داد که تقليد صديقه طاهره را درآورند و او مضحکه کند که پسرش طاقت نياورد و نوشت بعنوان گمنامي بر حضرت هادي، حضرت فرمود: واجب القتل است و لو موجب شود بکوتاهي عمر آن پسر.
عَسي أَن يَکُونُوا خَيراً مِنهُم وَ لا نِساءٌ مِن نِساءٍ عَسي أَن يَکُن‌َّ خَيراً مِنهُن‌َّ حتي دارد اگر اشخاص مبتلا را ديديد شکر کنيد که شما مبتلا نشده‌ايد لکن بنحوي که او متوجه نشود.
وَ لا تَلمِزُوا أَنفُسَکُم يعني يکديگر را باسماء زشت نخوانيد که ميفرمايد:
جلد 16 - صفحه 230
وَيل‌ٌ لِکُل‌ِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ همزه آيه 1- عيوب و طعنه نزنيد.
وَ لا تَنابَزُوا بِالأَلقاب‌ِ لقب‌هاي بد بيکديگر نگذاريد.
بِئس‌َ الِاسم‌ُ الفُسُوق‌ُ بَعدَ الإِيمان‌ِ مؤمن را بايد بصفات حميده و القاب نيک ياد کرد و محترم داشت.
وَ مَن لَم يَتُب فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الظّالِمُون‌َ هم ظلم بمؤمن کرده توهين نموده قلب مؤمن را رنجش داده و هم ظلم به نفس کرده خود را مستحق عذاب نموده هم ظلم بدين کرده که بر خلاف آن رفتار نموده.