تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ «7» تَبْصِرَةً وَ ذِکْرى لِکُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ «8»
و زمين را بگسترديم و کوه‌هاى استوار در آن افکنديم و از هر نوع گياه با طراوت در آن رويانديم. تا براى هر بنده‌اى که (به سوى حق،) روى مى‌آورد، مايه‌ى بينش و پند باشد.