تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالَ قَرِينُهُ هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ «23»
وَ قالَ قَرِينُهُ: و گويد در آن روز همنشين او، يعنى ملکى که در دنيا گواه او باشد، هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ: اينست آن چيزى که نزد من مهيا و آماده است، يعنى نامه اعمال. و از حضرت صادقين مروى است که مراد ملک شاهد است.
نزد بعضى مراد قرين شيطانى است که او را گمراه نموده، گويد: اينست آنچه به سبب گمراهى من آماده و مهيا شده از عذاب جهنم، يا مراد رؤساى ضلال که آنها را پيروى نموده گويند اينست آنچه نزد ما مهيا شده از عقاب متابعت.
حاصل آنکه چون اهل تکليف را در موقف حساب رانند و شهود بر ايشان گواهى دهند و بطلان منکران و معاندان در آن روز آشکار شود، پس از جانب حق تعالى به سائق و شهيد خطاب شود.
جلد 12 - صفحه 230