تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَقَدْ کُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَکَشَفْنا عَنْکَ غِطاءَکَ فَبَصَرُکَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ «22»
لَقَدْ کُنْتَ فِي غَفْلَةٍ: هر آينه بتحقيق بودى تو در دنيا در غفلت، مِنْ هذا:
از اين روز که قيامت و جزاى اعمال باشد، فَکَشَفْنا عَنْکَ غِطاءَکَ: پس برداشتيم از پيش چشم تو پوشش غفلت تو را تا امور حقه را که شنونده بودى معاينه ديدى، فَبَصَرُکَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ: پس ديده تو امروز به سبب رفع غطاء و کشف حجاب، تيز است در ديدن آنچه نمى‌ديدى از احوال معاد، يعنى از روى يقين آن را ديدى بدون شايبه شک و شبهه. نزد بعضى مراد بصر بصيرت، يعنى علم آنچه بر تو پوشيده بود از احوال بعث و حشر و غير آن از امور محققه، در اين روز آشکار شد و حقيت آن بر تو يقين گرديد.