اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ قَرِينُه‌ُ رَبَّنا ما أَطغَيتُه‌ُ وَ لکِن کان‌َ فِي ضَلال‌ٍ بَعِيدٍ «27»
گفت قرين او پروردگار ما من او را بطغيان نينداختم و لکن او خود بود در گمراهي دوري.
قال‌َ قَرِينُه‌ُ ممکن است همان شيطان باشد که او را اغوا نموده، و ممکن است همان انساني باشد که او را فريب داده، و در اخبار قرين را ثاني قرار داده و مرجع ضمير رَبَّنا ما أَطغَيتُه‌ُ را اولي. و اينکه مصداق اتم است و آيه شامل هر مضلّي که ديگري را بضلالت انداخته اينکه عذر را بر خود مي‌آورد که در بسياري از آيات در مخاصمه اتباع با متبوعين در قيامت بيان فرموده و لکن تقصير با طرفين است تابع و متبوع ضال و مضل اکابر و رؤساء و مرءوسين.
وَ لکِن کان‌َ فِي ضَلال‌ٍ بَعِيدٍ و لکن او خودش در ضلالت دوري بود که از قابليت هدايت افتاده بود.
251