اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَيَّ وَ ما أَنَا بِظَلاّمٍ لِلعَبِيدِ «29»
عوض و تبديل نميشود قولي که دادهايم نزد ما و نيستم من بظلم کننده بندگان.
ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَيَّ آنچه قرآن فرموده و انبياء خبر دادند و ائمه بيان کردهاند تغيير پذير نيست زيرا کذب لازم ميآيد و بر خدا و معصومين محال است چون کذب از اقبح قبايح است حتي دارد در خبر:
«الکذب شر من الشراب»
وَ ما أَنَا بِظَلّامٍ لِلعَبِيدِ زايد بر استحقاق عذاب نميکنم و اجر احدي را هم فرو نميگذارم زيرا منافي با عدل است. و يکي از اصول عقايد عدل است، و گفتيم عدل بمعني اينکه است که فعل قبيح و فعل لغو محال است از خداوند صادر شود نه قبيح و لغو صرف و نه قبيح و لغو مطلق و ظلم از قبايح است بلکه اقبح قبايح، و تمام افعال الهي حسن است يا حسن صرف يا حسن مطلق و تمام از روي حکمت و
جلد 16 - صفحه 252
عين صلاح است. و مکرر در اينکه تفسير بيان شده که افعال از شش قسم بيرون نيست: حسن صرف که مصلحت دارد و هيچ مفسده ندارد و قبيح صرف که مفسده دارد و هيچ مصلحت ندارد، و لغو صرف که نه مصلحت دارد و نه مفسده، اما اگر هم مصلحت دارد هم مفسده آن هم سه قسم است اگر مصلحتش غالب باشد حسن مطلق، و اگر مفسده غالب باشد قبيح مطلق، و اگر هر دو مساوي باشد لغو مطلق.