چنانکه در تفاسير و کتب روايى آمده است: دو خواهر به نامهاى «حَنّه» و «اشياع»، که اوّلى همسر «عمران» از شخصيّتهاى برجسته بنىاسرائيل و دومى همسر زکريّاى پيامبر بود، بچّهدار نمىشدند. روزى «حَنّه» زير درختى نشسته بود، پرندهاى را ديد که به جوجههايش غذا مىدهد. محبّت مادرانه، آتش عشقِ به فرزند را در وجود او شعلهور ساخت، در همان حال دعا کرد و مستجاب شد. از سوى ديگر به شوهرش الهام شد که فرزندش از
جلد 1 - صفحه 502
اولياى خدا خواهد بود وبيماران را شفا و مردگان را زنده خواهد کرد.
وقتى «حَنّه» حامله شد، تصوّر کرد آن فرزندى که قرار است کارهاى خارقالعاده انجام دهد، پسر خواهد بود، لذا نذر کرد که فرزندش خدمتکار بيتالمقدّس شود. امّا چون نوزاد به دنيا آمد، ديدند دختر است. آنها فهميدند که آن الهام الهى در مورد خود مريم نبوده است، بلکه درباره فرزند او خواهد بود. «1»