تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ «6»
وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ: و بدرستى که جزا در روز حساب هر آينه واقع شونده است يعنى البته حاصل است.
بيان: تخصيص بعد از تعميم به جهت تأکيد وقوع آن مبالغه در انذار است، و بر صاحبان عقول مخفى نيست که اشياء قسم خورده شده، دالند بر قدرت سبحانه بر آنچه قسم ياد شده بر آن، پس گوئيا استدلال فرموده به اقتدار خود بر اين اشياء عجيبه که مخالف مقتضاى طبيعيه است بر بعث و حشر موعود.