تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَکَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (35) ترجمه‌ چون گفت زن عمران پروردگار من همانا من نذر نمودم از براى تو آنچه را در شکم من است که آزاد باشد پس قبول فرما از من همانا توئى که شنونده دانائى.. جلد 1 صفحه 407 تفسير زن عمران پدر حضرت مريم مشهور آنستکه نامش حنه بوده است چنانچه از حضرت صادق (ع) مروى است و اگر ترتيب آيات حجت باشد چنانچه در اوايل اين کتاب اشاره بآن شد ممکن است اين آيه قرينه معينه باشد بر مراد از عمران در آيه ان اللّه اصطفى و چون روى سخن در اين سوره با نصاراى است نکته عطف خاص بر عام هم ممکن است بشود که اهتمام بذکر فرموده‌اند و مراد از آزادى او آنستکه هيچ خدمتى باو رجوع نکند و خادمه بيت المقدس باشد و بتضرع از خداوند مسئلت نموده که نذر او را قبول کند و ميگويد تو شنوائى که من نذر کردم و از تو طلب قبول نمودم و دانائى که نيت من خالص است در تقرب بتو و محررا حال است از ما فى بطنى و اذ ظرف است براى اذکر مقدر يا سميع عليم در آيه سابقه گويند در بنى اسرائيل معمول بوده که پدر و مادر خدمت خود را باولاد رجوع نمايند مگر آنکه بنذر او را از خدمت خود آزاد و بخدمت بيت المقدس مشغول نمايند.