اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ قالَت‌ِ امرَأَت‌ُ عِمران‌َ رَب‌ِّ إِنِّي نَذَرت‌ُ لَک‌َ ما فِي بَطنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّل مِنِّي إِنَّک‌َ أَنت‌َ السَّمِيع‌ُ العَلِيم‌ُ (35)
ياد کن زماني را که زن عمران گفت پروردگارا بدرستي که من نذر کردم براي تو که اينکه طفلي که در شکم دارم محرّر (خادم بيت المقدّس) باشد پس از من قبول فرما محقّقا تو سميعي و عالمي بآنچه نذر کردم و قرارداد نمودم.
إِذ قالَت‌ِ اذ، متعلّق بفعل محذوف است يعني اذکر و زمانيّه است يعني (في زمان) که گفت:
امرَأَت‌ُ عِمران‌َ عمران پدر مريم و إبن عمران إبن اشهم (لشهم خ ل) إبن امون، نسبش ميرسد بحضرت سليمان. و بين اينکه عمران و عمران پدر موسي و هارون هزار و هشتصد سال فاصله بود چنانچه در مجمع است. و زن عمران که مادر مريم است نامش حنة و حنة اخت الشباع مادر يحيي بوده و اينکه دو خواهر دختران فاقود بن قبيل بودند، بنا بر اينکه يحيي و مريم عليهما السلام پسر خاله و دختر خاله بودند در مجمع و برهان و غير اينها از حضرت صادق عليه السّلام روايت کرده‌اند که فرمود خطاب الهي رسيد بعمران که خداوند بتو عطاء ميفرمايد فرزندي که کور را شفا و کرّ را شنوا و مرده زنده مينمايد و پيغمبر بر نبي اسرائيل است اينکه بشارت را براي زن خود بيان کرد او توهّم کرد که اينکه بچه که در رحم دارد همين است لذا نذر کرد که او را محرّر قرار دهد.
رَب‌ِّ إِنِّي نَذَرت‌ُ لَک‌َ ما فِي بَطنِي مُحَرَّراً محرّر بمعني حرّ يعني آزاد،
جلد 3 - صفحه 179
اشاره به اينکه هيچ شغلي نداشته باشد و ممحّض بر عبادت باشد در مسجد که بيت المقدس است و تنظيفات مسجد در عهده او باشد.
فَتَقَبَّل مِنِّي اينکه عمل عبادي که نذر باشد مورد قبول خود قرار ده چون عبادت اگر مورد قبول نشود و مردود گردد هيچ فائده و نتيجه دنيوي و اخروي بر او مترتّب نخواهد شد.
إِنَّک‌َ أَنت‌َ السَّمِيع‌ُ العَلِيم‌ُ با نون تأکيد و جمله اسميّه و تکرّر خطاب پروردگارا سميعي بآنچه نذر کردم و دانايي بقصد و نيّت پاک من که محض رضا و خوشنودي تو اينکه نذر را انجام داده‌ام.