تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ کانُوا قَبْلَ ذلِکَ مُحْسِنِينَ «16»
«1» بحار الانوار علامه مجلسى، ج 8 ص 295 روايت 44.
جلد 12 - صفحه 257
آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ: در حالتى که فراگيرندگان و پذيرندگانند به رضاى نفس و حسن رغبت آن چيزى را که داده باشد ايشان را پروردگارشان از مثوبات اعمال صالحه و افعال حسنه و به ايشان عطا فرموده از انواع کرامات جليله، پس به جهت تعليل استحقاق ايشان به اين نعمت عظمى فرمايد: إِنَّهُمْ کانُوا: بدرستى که آن متقيان بودند، قَبْلَ ذلِکَ مُحْسِنِينَ: پيش از دخول بهشت در دنيا نيکوکاران و فرمانبرداران، يا احسان نمايندگان به غير خود به ارشاد و هدايت و اعطاى صدقات و غير آن. آنگاه تفسير احسان ايشان را فرمايد که: