تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ «17» کانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ‌: بودند که در زمان کمى از شب خواب مى‌کردند، يعنى در اکثر اوقات شب به عبادت مشغول بودند. شيخ طوسى رحمة اللّه در تهذيب به اسناد خود از ابى بصير از حضرت باقر عليه السّلام در اين آيه فرمايد: بودند اين جماعت مى‌خوابيدند و لکن هر زمانى که بيدار مى‌گرديدند يکى از ايشان گويند «الحمد للّه و لا اله الّا اللّه و اللّه اکبر» «1». و نيز از آن حضرت مروى است که مراد از اين آيه آنست که کم شبى مى‌بود مگر که ايشان به نماز نافله اشتغال مى‌نمودند در اول يا وسط يا آخر «2».