اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ فِي أَموالِهِم حَقٌّ لِلسّائِلِ وَ المَحرُومِ «19»
در اموال آنها حقي قرار دادند از براي سؤال کننده و از براي محروم، ظاهرا مراد حقوق واجبه نيست مثل زکاة و خمس و حق واجب النفقة و نذور و کفارات و امثال آنها، زيرا آنها بجعل الهيست و ملک آنهاست، و اينکه آيه ميفرمايد:
وَ فِي أَموالِهِم حَقٌّ که ملک خود محسنين هست و مصداق احسان است و مراد اينست که خود انسان يک قسمت از اموالش را براي اينکه مصرف معين کند.
لِلسّائِلِ کساني که ميآيند و سؤال ميکنند، همين نحوي که سؤال مکروه است و بسا حرام است همين نحو رد سائل مذموم است و بسا حرام ميشود، اگر سائل مضطر باشد و جانش يا بستگانش در معرض خطر باشند که حفظ نفس مؤمن واجب است، بلکه بسا غير مؤمن هم اگر باشد، بلکه بعض حيوانات خدا لعنت کند آنهايي را که از يک شربت آب حتي بر طفل شير خوار منع کردند.
وَ المَحرُومِ ظاهرا مراد کساني باشند که روي سؤال ندارند و در مضيقه و فشار هستند که در قرآن ميفرمايد: لِلفُقَراءِ الَّذِينَ أُحصِرُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ لا يَستَطِيعُونَ ضَرباً فِي الأَرضِ يَحسَبُهُمُ الجاهِلُ أَغنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعرِفُهُم بِسِيماهُم لا يَسئَلُونَ النّاسَ إِلحافاً الايه بقره آيه 275 و احسان بغير منحصر ببذل مال نيست تمام اقسام احسان را شامل است و آيه شريفه اينکه مصداقش را بيان
جلد 16 - صفحه 271
فرموده.