تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُکْرَمِينَ «24» «1» منهج الصّادقين، ج 9، ص 40. جلد 12 - صفحه 266 بعد از آن براى تذکر شمه‌اى از احوال حضرت ابراهيم عليه السّلام را فرمايد: هَلْ أَتاکَ‌: و آيا آمد تو را «استفهام براى تفخيم و تنبيه بر آنکه اين از وحى ملک علام است نه از سخن پيغمبر و مراد از آن خبر است» يعنى البته آمده است به تو، حَدِيثُ ضَيْفِ‌: سخن مهمانان، إِبْراهِيمَ الْمُکْرَمِينَ‌: حضرت ابراهيم که گرامى کرده شده و بزرگوار بودند نزد او سبحانه، يا نزد حضرت ابراهيم عليه السّلام که به نفس نفيس خود به خدمت ايشان قيام نمود. نزد بعضى مکرميت مهمان به سبب کريمى مضيف بود، چه اضياف کرام مکرم مى‌باشد. در تبيان- فرموده که ايشان چهار ملک بودند: جبرئيل، ميکائيل، اسرافيل، زرقائيل‌ «1». ابن عباس گفته: دوازده نفر بودند که براى هلاک قوم لوط بر حضرت ابراهيم عليه السّلام نازل شدند «2». وجه تسميه ايشان به مهمان آنکه به صورت مهمان بر حضرت نازل شدند، يا آنکه به نظر حضرت مهمان آمدند.