1- سرگذشت ابراهيم ومهمانان او شايان شنيدن و آموختن است. «هَلْ أَتاکَ»
2- در ارشاد و هدايت، هم از شيوه تمثيل استفاده کنيم و هم از شيوه داستان. «مثل
«1». بقره، 102.
«2». ذاريات، 25.
جلد 9 - صفحه 254
أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ ...»
3- مهمانى، يک ارزش و گرامى داشتن مهمان، سيره‌ى ابراهيمى است. «ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُکْرَمِينَ»
4- در سلام کردن، همه‌ى واردان سلام کنند نه بعضى. «فَقالُوا سَلاماً»
5- سلام کردن، بايد سريع و بلافاصله پس از ملاقات باشد. «فَقالُوا» (حرف «فاء» نشانه سرعت و زمانى کوتاه است)
6- آغاز سخن با سلام، يک‌ادب آسمانى حتّى ميان فرشتگان است. «فَقالُوا سَلاماً»
7- سلام ديگران را پاسخ دهيم گرچه ناشناس باشند. «قالَ سَلامٌ قَوْمٌ مُنْکَرُونَ»
8- مهمان گرامى است، گرچه ناشناس باشد. ضَيْفِ ... الْمُکْرَمِينَ ... قَوْمٌ مُنْکَرُونَ
9- علم حضرت ابراهيم پيامبر، محدود بود. «قَوْمٌ مُنْکَرُونَ» (مهمانان را نشناخت)
10- از مهمانان ناشناس نيز پذيرايى کنيم. قَوْمٌ مُنْکَرُونَ فَراغَ إِلى أَهْلِهِ ...
11- آشپزخانه نبايد در معرض ديد مهمان باشد. فَراغَ إِلى أَهْلِهِ فَجاءَ ...
12- زن ومرد در تهيه غذا وپذيرايى از مهمان، مشارکت کنند. «فَراغَ إِلى أَهْلِهِ فَجاءَ»
13- ميزبان بايد نسبت به پذيرايى از ميهمان و حالات او حسّاس باشد. «فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَ لا تَأْکُلُونَ»
14- فرشته حتّى اگر به صورت انسان درآيد، غذا نمى‌خورد. «قالَ أَ لا تَأْکُلُونَ»