اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَقبَلَت‌ِ امرَأَتُه‌ُ فِي صَرَّةٍ فَصَکَّت وَجهَها وَ قالَت عَجُوزٌ عَقِيم‌ٌ «29»
جلد 16 - صفحه 276
پس آمد عيال ابراهيم ساره در فرياد زدن پس زد به صورت خود و گفت پيره زن نازا و در جاي ديگر ميفرمايد وَ امرَأَتُه‌ُ قائِمَةٌ فَضَحِکَت فَبَشَّرناها بِإِسحاق‌َ وَ مِن وَراءِ إِسحاق‌َ يَعقُوب‌َ قالَت يا وَيلَتي أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعلِي شَيخاً هود آيه 74 و در آنجا توضيح داده‌ايم که خداوند به حضرت ابراهيم در سن پيري و شيخوخيت دو فرزند عنايت فرمود اسمعيل از هاجر و اسحق از ساره که ميفرمايد الحَمدُ لِلّه‌ِ الَّذِي وَهَب‌َ لِي عَلَي الکِبَرِ إِسماعِيل‌َ وَ إِسحاق‌َ ابراهيم آيه 41 و ساره در حال جواني عقيم بود و سن او رسيده بود به نود و پنجسال از ابراهيم بزرگتر بود که اينکه بشارت را شنيد ناله او بلند شد از روي تعجب.
فَأَقبَلَت‌ِ امرَأَتُه‌ُ فِي صَرَّةٍ گفتند که الصياح يعني صيحه زد بلند فَصَکَّت وَجهَها که ضرب شديد است که به زبان ما مي‌گوئيم سيلي بصورتش زد.
وَ قالَت عَجُوزٌ که من پيره زن عجوزه شدم عَقِيم‌ٌ در زمان جواني هم عقيم بودم و اولاد نمي‌آوردم.