اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَخرَجنا مَن کان‌َ فِيها مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ (35) فَما وَجَدنا فِيها غَيرَ بَيت‌ٍ مِن‌َ المُسلِمِين‌َ (36)
پس بيرون کرديم ما کساني که در آن قريه‌ها بودند از مؤمنين پس نيافتيم در آن قريه‌ها غير از يک بيت از مسلمين که بيت لوط بود و فقط دختران لوط بودند که ميفرمايد: در سوره هود قالُوا يا لُوطُ إِنّا رُسُل‌ُ رَبِّک‌َ لَن يَصِلُوا إِلَيک‌َ فَأَسرِ بِأَهلِک‌َ بِقِطع‌ٍ مِن‌َ اللَّيل‌ِ وَ لا يَلتَفِت مِنکُم أَحَدٌ إِلَّا امرَأَتَک‌َ إِنَّه‌ُ مُصِيبُها ما أَصابَهُم إِن‌َّ مَوعِدَهُم‌ُ الصُّبح‌ُ أَ لَيس‌َ الصُّبح‌ُ بِقَرِيب‌ٍ آيه 83 و اينکه تاخير افتاد تا صبح براي اينکه بود که لوط با اهلش از قريه‌هاي آنها خارج شوند.
(تنبيه) از اخبار استفاده ميشود. بلکه از خود آيات هم ميتوان استفاده کرد که بشارت بابراهيم دو مرتبه بوده يکي قبل از قضيه لوط بشارت باسمعيل
جلد 16 - صفحه 279
داده شده که ميفرمايد پس از دعاء ابراهيم که عرض کرد رَب‌ِّ هَب لِي مِن‌َ الصّالِحِين‌َ فَبَشَّرناه‌ُ بِغُلام‌ٍ حَلِيم‌ٍ الي آخر الآيات الصافات آيه 97 الي 108 و ديگر بشارت باسحق و يعقوب که در سوره هود و در اينکه سوره بيان فرموده در قضيه لوط و قوم او.