اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ تَرَکنا فِيها آيَةً لِلَّذِين‌َ يَخافُون‌َ العَذاب‌َ الأَلِيم‌َ (37)
و ما باقي گذاشتيم در آن قريه‌ها آيه و نشانه و دليل براي کساني که ميترسند از عذاب دردناک.
وَ تَرَکنا فِيها آيَةً اشکال ترک عدم الفعل است امر عدمي چگونه آيه ميشود!
جواب مراد از ترک در اينجا اعدام پس از وجود است، مثل موت که اعدام حيات است و فعل است و مراد از بين بردن تمام قري از عمارات و اشجار و حيوانات و هيچ اثري از آنها باقي نگذاشتن که خود دليل قطعي محکم است که آثار اعمال زشت اينها اينکه است، اما کجا کفار و فسّاق و فجار و ظلمه متنبه مي شوند فقط.
لِلَّذِين‌َ يَخافُون‌َ العَذاب‌َ الأَلِيم‌َ که متنبه شوند و پيرامون اينکه گونه معاصي نگردند و خودداري کنند.