«خطب»، کار مهمّى است که شخص به دنبال انجام آن است و «مُسَوَّمَةً» يعنى نشاندار.
حضرت لوط از بستگان حضرت ابراهيم و در زمان آن حضرت در منطقه سدوم در اردن به تبليغ مردم مشغول بود. قوم او اهل فحشا و لواط بودند و به هشدارهاى حضرت لوط گوش ندادند. خداوند منطقه آنان را زير و رو کرد. داستان اين قوم در سورههاى اعراف، هود، حجر و عنکبوت نيز آمده است.
سلسله مراتب بايد مراعات شود. حضرت ابراهيم پيامبر اولوا العزم زمان خود بود و لذا در
جلد 9 - صفحه 258
مسئلهى هلاکت قوم لوط، ابتدا فرشتگان به محضر ابراهيم مىآيند و مأموريّت خود را مىگويند و سپس نزد حضرت لوط مىروند.
قهر و عذاب الهى به وسيله سنگباران «حِجارَةً مِنْ طِينٍ»، علاوه بر قوم لوط بر اصحاب فيل نيز فرود آمده است. «تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ» «1» اصحاب فيل به حريم خانهى خدا (کعبه) سوء قصد داشتند و قوم لوط به حريم خانهى نبوّت (حضرت لوط) سوء قصد کردند و مىخواستند به مهمانان آن حضرت تجاوز نمايند که هر دو هلاک شدند.
براى يارى حضرت لوط، فرشتگان با سنگهاى نشاندار آمدند و براى يارى پيامبر اسلام در جنگ بدر، فرشتگانِ نشاندار آمدند. «يُمْدِدْکُمْ رَبُّکُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُسَوِّمِينَ» «2»
مسلمان، تنها نام امت پيامبر اسلام نيست، بلکه به هرکس که تسليم خداوند و پيرو اديان آسمانى باشد، مسلمان گفته مىشود. «مِنَ الْمُسْلِمِينَ»