مراد از «سلطان مبين»، دليل و برهان روشنى است که بتوان با ديگران احتجاج کرد و از راه منطقى، حجّت خود را ارائه داد.
«نبذ» به معناى پرتاب چيزهاى حقير و ناچيز است، «مُلِيمٌ» از «لوم» و «ملامت» به کسى گفته مىشود که در خور سرزنش باشد.
مقصود از «بِرُکْنِهِ»، قدرت، لشگر، ثروت، سابقه و تبليغات فرعون است. يعنى فرعون با اتکا به قدرت خود، به مبارزه با موسى پرداخت و از پذيرش دعوت او سر باز زد.
«1». اعراف، 83.
جلد 9 - صفحه 260