پیام‌های تفسیر نور

1- در تاريخ انبيا، عبرت‌هاى فراوانى است. «وَ فِي مُوسى‌» 2- براى اصلاح جامعه، بايد به سراغ سرچشمه‌ها رفت. «أَرْسَلْناهُ إِلى‌ فِرْعَوْنَ» 3- سلاح انبيا در برابر مخالفان، منطق قوى و معجزه آشکار است. «سلطان مبين» 4- ارکان نظامى، اقتصادى و تبليغاتى، سبب استکبار و بى‌اعتنايى جبّاران و طاغوت‌ها به نداى حق مى‌شود. «فَتَوَلَّى بِرُکْنِهِ» 5- منحرفان سعى مى‌کنند با زور و قدرت حق‌طلبان را ساکت کرده و آنان را منحرف، ساحر يا مجنون معرّفى کنند. «ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ» 6- قهر الهى، بعد از اتمام حجت است. بِسُلْطانٍ مُبِينٍ‌ ... قالَ ساحِرٌ ... فَأَخَذْناهُ‌ ... 7- ارتش نبايد چشم بسته مطيع هرکسى باشد. قهر الهى لشگريان فرعون را نيز فراگرفت. «فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ» 8- طاغوت‌ها و تمام نيروهايشان، در برابر قهر الهى بسيار ضعيف و ناچيزند. «فَنَبَذْناهُمْ» 9- منحرفان، هم گرفتار هلاکت ظاهرى مى‌شوند و هم ملامت درونى. فَأَخَذْناهُ‌ ... وَ هُوَ مُلِيمٌ‌ 10- قهر خداوند همه‌ى منحرفان را فرامى‌گيرد ولى رهبران فاسد در خور ملامت ويژه‌اى هستند. «وَ هُوَ مُلِيمٌ» نفرمود: «و هم مليمون»