پيامبر قوم عاد، حضرت هود بود که هرچه قومش را هشدار داد به سخنان او اعتنايى نکردند و زمينه نزول عذاب را فراهم ساختند.
بادها، گاهى زاينده و عامل رويش مىباشند «أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ» «1»، «يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ» «2» و گاهى نازا و وسيلهى ريزش و ويرانگرى هستند. «الرِّيحَ الْعَقِيمَ» يعنى باد ويرانگر. بادى که عامل عذاب قوم عاد بود، به قدرى سوزنده و مسموم کننده بود که انسان، حيوان، گياه و هر چه را در مسيرش قرار داشت، نابود مىکرد.
«رميم» به معناى پوسيدگى است و «ترميم» يعنى اصلاح پوسيدگى.
با اينکه قوم عاد بسيار نيرومند و بلند قامت بودند، ولى بادى که از قهر الهى وزيد، آنان را مثل استخوان پوسيده خرد و شکننده کرد.