تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ (44)
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ: پس سرکشى نمودند از فرمان پروردگار خود و متنبه نشدند و از مخالفت دست برنداشتند، فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ: پس گرفت ايشان را عقوبتى بيهوش کننده و هلاک سازنده بعد از سه روز، وَ هُمْ يَنْظُرُونَ: و حال آنکه ايشان مى‌ديدند آن را به چشم، چه آن عذاب در روز نازل شد.
هلاک قوم ثمود: علامه مجلسى رحمه اللّه در ذيل حديثى از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده که حضرت صالح عليه السّلام به قوم فرمود: من رسول پروردگار شمايم، اگر توبه نموديد و برگشتيد گناهان شما آمرزيده و توبه شما قبول شود. طغيان و کفر آنها زياده شده گفتند: بياور ما را آنچه وعده کنى.
فرمود: فردا صبح رويهاى شما زرد، روز دوم سرخ، روز سوم سياه شود؛ روز اوّل صورتها تمام زرد شد، بعضى بهم گفتند آمد به شما آنچه صالح گفت. جواب دادند ما سخن او را قبول نکنيم هر چند عظيم است. روز دوم صورتها سرخ شد، باز به هم تذکر دادند گفتند اگر همه هلاک شويم ترک عبادت خدايان پدران نکنيم. روز سوم صورتها سياه، چون نصف شب شد جبرئيل صيحه‌اى زد که پرده گوشهاى آنها دريد و دلها را شکافت و جگرهاى آنها را پاره پاره کرد، پس همگى در يک چشم به هم زدن مردند و هيچ صاحب صدائى در ميان ايشان نماند «1».
«1» حياة القلوب ج 1 باب 6 ص 111- 110.
جلد 12 - صفحه 278