تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما کانُوا مُنْتَصِرِينَ (45)
فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ: پس نتوانستند از جاى برخاستن، يعنى قادر نبودند بر آنکه برخيزند و از عذاب فرار کنند، يا کنايه از عجز باشد بر دفع عذاب، يعنى طاقت آن نداشتند که قيام نمايند به اصلاح مهم و دفع عذاب از خود، وَ ما کانُوا مُنْتَصِرِينَ: و نبودند انتقام کشندگان از ما يارى دهندگان يکديگر در دفع عذاب از خود.