تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَذلِکَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ (52)
کَذلِکَ ما أَتَى الَّذِينَ: چنانچه قوم تو تکذيب مىکنند تو را، همچنين تکذيب نمودند امم گذشته به مرتبهاى که نيامد آنان را که بودند، مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ: پيش از کفار مکه هيچ پيغمبرى، إِلَّا قالُوا ساحِرٌ: مگر که گفتند قوم او
جلد 12 - صفحه 283
ساحر است در وقتى که معجزه بديشان نمود، أَوْ مَجْنُونٌ: يا ديوانه است زمانى که از قيامت و بعث خبر ميداد، يعنى معجزه پيغمبر خود را به سحر نسبت مىدادند و قول او به سخن ديوانه نسبت دادند.