اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بَشِيراً وَ نَذِيراً فَأَعرَضَ أَکثَرُهُم فَهُم لا يَسمَعُونَ «4»
اينکه قرآن بشارت دهنده و انذار
جلد 15 - صفحه 410
کننده است پس اعراض کردند اکثر آنها از اينکه قرآن پس آنها نميشنوند.
بَشِيراً وَ نَذِيراً بشارت بايمان و تقوي و اعمال صالحه که موجب سعادت دنيا و فوز ببهشت و نجات از مهالک نشئتين و انذار از کفر و شرک و ضلالت و ظلم و اعمال سيّئه و صفات خبيثه که مورث عذاب و بليات دنيوي و عقوبات اخروي و محروميت از بهشت و دخول در جهنم که سرتاسر قرآن مشحون است از اينکه بشارتها و انذارها.
فَأَعرَضَ أَکثَرُهُم فَهُم لا يَسمَعُونَ از براي سمع دو معني است يکي آنکه گوشش باز باشد کر نباشد صدا را بشنود ديگر آنکه آنچه به او بگويند اجابت کند و بزبان ما حرف شنو باشد و در قرآن هم به هر دو معني استعمال شده إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ اسراء آيه 1 إِنَّکَ سَمِيعُ الدُّعاءِ آل عمران 33 و در اينکه جا بهر دو معني ميتوان تفسير کرد بمعني اول يعني گوش قلب آنها کر است چنانچه ميفرمايد صُمٌّ بُکمٌ عُميٌ فَهُم لا يَرجِعُونَ بقره آيه 17 و بمعني دوم يعني اجابت نميکنند و اعراض اکثر کفار را شامل ميشود که معرض از قرآن هستند.