«أَکِنَّةٍ» جمع «کنان» به معناى پارچه‌اى است که چيزى را در آن مى‌پيچند. «2»
«وَقْرٌ» به معناى سنگينى در گوش است.
کفّار در برابر پيامبر و قرآن، پنج موضع‌گيرى سخت داشتند:
الف: اعراض و دورى کردن. «فَأَعْرَضَ أَکْثَرُهُمْ» (در آيه‌ى قبل)
ب) آماده نبودن قلبى براى پذيرش حقّ. «قُلُوبُنا فِي أَکِنَّةٍ»
ج) گوش ندادن به پيام‌ها. «فِي آذانِنا وَقْرٌ»
د) اعلام وجود مانع. (يعنى حجاب خودبينى و دنياپرستى و ...) «بَيْنِنا وَ بَيْنِکَ حِجابٌ»
«1». انعام، 91.
«2». مفردات راغب.
جلد 8 - صفحه 313
ه) پافشارى بر راه خود. «فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ»