نکته‌های تفسیر نور

با توجّه به اين که حکم زکات در سال دوم هجرى در مدينه نازل شده و اين سوره مکى است، مراد از زکات در اين آيه کمک مالى است. در احاديث مى‌خوانيم که پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله سوگند ياد فرمود: نپرداختن زکات خيانت و شرک است‌ «1» و هر کس به مقدار قيراطى زکات ندهد، نه مؤمن کامل و نه مسلمان کامل است و نه کرامت دارد، و هر کس زکات ندهد يا يهودى مى‌ميرد و يا نصرانى. «2» در فرهنگ قرآن، بى اعتنايى به پاره‌اى از دستورات الهى به منزله‌ى کفر و شرک است. درباره‌ى ترک حج مى‌خوانيم: وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ کَفَرَ ... «3» بر هر کسى که توان رفتن به حج دارد، واجب است و هر کس کافر شود در کافى آمده است: قلت فمن لم يحج منا فقد کفر فقال: لا، لکن من قال: ليس هذا هکذا فقد کفر. «4» طبق اين روايت ترک حج کفر نيست، بلکه انکار وجوب حج کفر است. درباره‌ى ترک نماز رسول‌خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «ما بين المسلم و بين الکافر الا ان يترک الصلاة الفريضة متعمدا» «5» مسلمانى که عمداً نماز واجب را ترک کند مثل کافر است. و در اين آيه درباره‌ى ترک زکات مى‌خوانيم: «وَيْلٌ لِلْمُشْرِکِينَ الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّکاةَ» ترک زکات مانند شرک است). زکات، بودجه‌ى حکومت اسلامى است و نپرداختن آن به معناى به رسميّت نشناختن نظام توحيدى است که همتاى شرک است.