تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَکِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِکَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ «5»
وَ قالُوا قُلُوبُنا: و گفتند مشرکان به جهت نوميد ساختن تو از ايمان خود که قلبهاى ما، فِي أَکِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ: در پوششهاست از آن چيزى که مىخوانى ما را بسوى آن، يعنى قرآن را ما نمىفهميم و در نمىيابيم، وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ: و در
جلد 11 - صفحه 348
گوشهاى ما سنگينى است از شنيدن قرآن، پس آنچه بر ما مىخوانى نمىشنويم، وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِکَ حِجابٌ: و ميان ما و ميان تو پردهاى است که مانع رسيدن ماست به تو.
بيان:
اين تمثيلات به جهت بيان غايت دورى قلوب ايشان است از تعقل آنچه خوانده مىشود بر ايشان و عدم اعتقاد آنان بر وجهى که بکلى فهم آنها مسدود شود به اجماع امور سهگانه: 1- پرده و پوشش در قلب. 2- سنگينى و کرى در گوش. 3- دورى ما بين به سبب حجاب که گوئيا مانعى عظيم است از مشاهده گوينده، و با اين وصف البته چگونه کلام الهى موثر خواهد شد.
در مجمع: أبو جهل جامه را ميان خود و حضرت پرده مىساخت و در پشت آن رفته گفت: تو از آن جانب و ما از اين طرف «1».
فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ: پس تو عمل کن بر دين و مذهب خود، بدرستى که ما عمل کنندگانيم بر کيش و ملت خود، يا تو سعى کن در هلاک ما که ما نيز در هلاک تو سعى مىکنيم، يا تو کوشش کن در ابطال امر ما که ما نيز در ابطال جهد کنيم، يا تو براى آخرت خود کار کن و ما براى دنياى خود.