پیام‌های تفسیر نور

1- در کنار تهديدِ کافران، ستايش از خوبان لازم است. وَيْلٌ لِلْمُشْرِکِينَ‌ ... إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ... 2- ايمان و عمل نيکو از هم جدا نيست. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» 3- ايمان قبل از عمل است. ( «آمَنُوا» قبل از «عَمِلُوا» آمده است). 4- کسانى که در دنيا عملِ بى‌منّت انجام مى‌دهند، در بهشت پاداش بى‌منّت دريافت مى‌نمايند. «لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ» 5- خداى بزرگ براى آن همه نعمت‌هاى ابدى در بهشت منت نمى‌گذارد. (چه زشت است که ما به خاطر يک احسان کوچک و موقت منت بگذاريم). «أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ» 6- بهترين راه دعوت کفّار، بيان لطف خداوند است. لَتَکْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ‌ ... 7- آفرينش کره زمين به تدريج و طىّ دو دوران اتفاق افتاده است. «خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ» 8- چگونه براى خداوند شريک قائل مى‌شويد، در حالى که او در آفرينش زمين شريک نداشته است. «خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً» 9- آفريدگار، همان پروردگار يکتاست. خَلَقَ‌ ... رَبُّ الْعالَمِينَ‌ تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 318