تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ کَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ «11» سپس به (آسمان) در حالى که دود بود توجّه کرد، پس به آن و زمين فرمود: با رغبت يا کراهت بياييد (و شکل بگيريد) گفتند: فرمانبردار آمديم (و شکل گرفتيم).