تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَکْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ کانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ «15»
جلد 11 - صفحه 357
بعد از آن بيان اقوام سلف را فرمايد:
فَأَمَّا عادٌ: پس اما گروه عاديان، فَاسْتَکْبَرُوا فِي الْأَرْضِ: پس گردنکشى و تکبر نمودند در زمين، بِغَيْرِ الْحَقِ: به ناروا و بدون استحقاق، زيرا از روى کفر و عناد بوده، وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ: و گفتند يهود کيست شديدتر، مِنَّا قُوَّةً: از ما از حيث توانائى و تن‌آورى. چه در خبر وارد شده که قوت آنها به مثابه‌اى بود که سنگ عظيم را از کوه به ضرب دست بکندى «1». خلاصه به طول قامت جسامت و قوت خود، مغرور شدند و از تهديد حضرت هود انديشه ننمودند و گفتند چون هيچکس در عالم به قوت ما نمى‌رسد پس در دفع عذاب قادر خواهيم بود.
حق تعالى رد قول آنها فرمود که: أَ وَ لَمْ يَرَوْا: آيا ندانستند اين مغرور شدگان به قوت خود، أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ: بدرستى که آن خدائى که ايجاد فرمود ايشان را، هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً: او سخت‌تر است از ايشان از روى توانائى و قدرت، زيرا ذات او قادر بالذات و تمام قواى عالم امکان در جنب قدرت او هيچ است، پس قادر باشد بر انزال عذاب و هلاک ايشان. وَ کانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ:
و بودند که به آيات قدرت ما يا معجزات ما انکار مى‌کردند با وجود علم آنها به حقيت آن.
و چون کفر و انکار آنها از حد گذشت،