تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ «18»
وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا: و برهانيديم از آن صاعقه آنان را که ايمان آوردند به حضرت صالح عليه السّلام، وَ کانُوا يَتَّقُونَ: و بودند که پرهيز مىکردند از شرک و معاصى.
تبصره:
آيه شريفه دليل است بر بطلان قول مجبره، زيرا حق تعالى فرمايد هدايت نموديم ايشان را، يعنى آنچه تعلق به ما داشت از قدرت و تمکين و عقل و ازاحه علت و نصب ادله و حجج بينه و ساير الطاف، به قوم ثمود عطا فرموديم، و
«1» منهج الصادقين، ج 8 ص 175.
جلد 11 - صفحه 360
با وجود بر اين کفر را بر ايمان و ضلالت را بر هدايت اختيار کردند؛ بنابراين بندگان مختارند در افعال، تا ثواب و عقاب مترتب بر آنها گردد، و ارسال رسل و انزال کتب اين مطلب را محقق سازد.