تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‌ عَلَى الْهُدى‌ فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما کانُوا يَکْسِبُونَ «17» وَ أَمَّا ثَمُودُ: و اما قبيله ثمود که قوم صالح بودند، فَهَدَيْناهُمْ‌: پس هدايت و ارشاد نموديم ايشان را به ارسال رسل و انزال کتب بر وجهى که عذرى براى آنها باقى نماند، فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‌: پس دوست داشتند و برگزيدند نابينائى را، يعنى جهالت و کفر و طغيان را، عَلَى الْهُدى‌: بر هدايت و راه راست و سعادت، فَأَخَذَتْهُمْ‌: پس فرا گرفت ايشان را، صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ‌: صاعقه عذاب خوار کننده. مراد صيحه جبرئيل است که به يک لحظه همه هلاک شدند، بِما کانُوا يَکْسِبُونَ‌: به سبب آنچه بودند که کسب کردند از مخالفت و تکذيب حضرت صالح و پى کردن ناقه.