«1». توبه، 73.
«2». نساء، 140.
«3». مائده، 51.
«4». احزاب، 61.
«5». بقره، 194.
جلد 8 - صفحه 342
1- يکى از راههاى دعوت الى اللّه آن است که تنش زدايى نماييم و بدى ديگران را با نيکى دفع کنيم. وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ ... ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
2- فکر نکنيد مرور زمان مسايل را کهنه مىکند و همه چيز فراموش مىشود.
(برخوردهاى مثبت و منفى هرگز يکسان نيست، و آثار آن در عمق روح افراد باقى مىماند. «لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ»
3- يک نمونهى عملى دعوت به سوى خدا (که در آيهى قبل آمده بود) دفع بدىهاى مردم با برخوردهاى خوب است. «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»
4- در برخورد با مخالفان، اخلاق نيک کافى نيست، تهاجم اخلاقى لازم است «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» (دفع بدىهاى دشمن با روش نيکو کافى نيست، بلکه به نيکوترين روشها و برترين رفتارهاى اخلاقى نياز است).
از محبت خارها گل مىشود
از محبت سرکهها مُل مىشود
5- کيمياى واقعى، آن نيست که مس را طلا کند، بلکه برخوردى است که دشمنى را به محّبت تبديل نمايد. «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» (روز فتح مکّه شعار بعضى از مسلمانان «انتقام، انتقام» بود ولى پيامبر اکرم فرمود: امروز روز انتقام نيست بلکه روز رحمت و مرحمت است).
6- سعهى صدر شرط توفيق در تبليغ است. ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ- ... کَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ
7- توجّه به نتيجهى کار، انگيزهى انسان را بالا مىبرد. (اگر بدانيم که نتيجهى برخورد خوب، تبديل دشمن به دوست است، انگيزهى اين کار در ما زياد مىشود. ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ- ... کَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ
8- در رفتارهاى شايسته، اگر دشمن دوست نشود لااقل حيا و شرمندگى در او به وجود مىآيد و او را به رفتار دوستانه وادار مىکند. «کَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ»
9- ارزش دوست به گرمى اوست. «وَلِيٌّ حَمِيمٌ»