تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّکَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى‌ إِنَّهُ عَلى‌ کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ «39» و از آيات خداوند آن است که زمين را پژمرده (و بى جان) مى‌بينى پس همين که (از آسمان) آب را بر آن فرو فرستاديم به جنبش در آمد و نمو کرد، البتّه همان کسى که (زمين مرده را) زنده کرد، قطعاً زنده کننده‌ى مردگان است؛ بدون شک او بر هر کارى قادر است.