آيه 43 را دو گونه مى‌توان معنا کرد: يکى آنکه هر مطلبى که از طريق وحى به تو گفته مى‌شود، همان مطالبى است که به انبيا قبلى نيز گفته شده است. ديگر آنکه مخالفان هر سخن ناروايى به تو مى‌گويند، حرف تازه‌اى نيست بلکه همان کلماتى است که به انبيا قبلى نيز با کمال جسارت مى‌گفتند.
جلد 8 - صفحه 351
در تفسير شريف مجمع البيان در مورد عزيز بودن قرآن اين معانى آمده است:
الف) کسى مثل آن را نمى‌تواند بياورد.
ب) خداوند با حفظ آن از تحريف، آن را گرامى داشته است.
ج) محکم‌ترين تعبيرات را دارد.
د) سزاوار است مردم آن را عزيز بدارند.
عنوان «عَزِيزٌ» در ميان کتب آسمانى، مخصوص قرآن است. «وَ إِنَّهُ لَکِتابٌ عَزِيزٌ»
امام صادق و امام باقر عليهما السلام فرمودند: در خبرهايى که قرآن درباره‌ى گذشته و در پيشگويى‌هايى که درباره‌ى آينده نقل کرده سخن باطلى وجود ندارد. «1»
در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم که نه در کتب آسمانى قبل مثل تورات و انجيل و زبور مطلبى است که قرآن را باطل کند و نه در آينده کتابى نوشته خواهد شد که قرآن را شکست دهد. «2» «مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ»