تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ لَوْ جَعَلْناهُ قُرْآناً أَعْجَمِيًّا لَقالُوا لَوْ لا فُصِّلَتْ آياتُهُ ءَ أَعْجَمِيٌّ وَ عَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولئِکَ يُنادَوْنَ مِنْ مَکانٍ بَعِيدٍ «44» و اگر ما قرآن را عجمى قرار داده بوديم حتماً مى‌گفتند: «چرا آيات آن باز و روشن نشده (و با تعجب مى‌پرسيدند) آيا (قرآن) اعجمى و (مخاطب آن پيامبر و مردم) عربى؟!» بگو: «اين قرآن براى کسانى که ايمان آوردند هدايت و شفايى است، و کسانى که ايمان نمى‌آورند در گوش‌هايشان سنگينى است و قرآن براى آنان مايه کورى است، (گويى) آنان از راه دور ندا مى‌شوند. (ولى صدا را نمى‌شوند).