برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 47)- اسرار همه چیز نزد اوست: در آیه قبل سخن از بازگشت اعمال نیک و بد به صاحبان آنها بود که اشاره ضمنی به مسأله ثواب و جزای روز قیامت داشت.
در اینجا این سؤال برای مشرکان مطرح میشد که این قیامت که میگویی کی خواهد آمد؟! قرآن نخست در پاسخ این سؤال میگوید: «علم به قیامت (و لحظه وقوع آن) تنها به خدا باز میگردد» (إِلَیْهِ یُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ). هیچ پیامبر مرسل و فرشته مقربی نیز از آن آگاه نیست.
سپس میافزاید: نه تنها آگاهی بر زمان قیام قیامت مخصوص خداست، علم به اسرار این عالم و موجودات پنهان و آشکارش نیز از آن اوست «هیچ میوهای از غلاف خود خارج نمیشود، و هیچ زنی باردار نمیگردد، و وضع حمل نمیکند مگر به علم او» (وَ ما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَکْمامِها وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثی وَ لا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ).
نه در عالم گیاهان و نه در عالم حیوان و انسان نطفهای منعقد نمیشود و بارور نمیگردد و تولد نمییابد مگر به فرمان خداوند بزرگ و به مقتضای علم و حکمت او.
سپس میافزاید: این گروه که قیامت را انکار میکنند، یا به باد استهزاء میگیرند، «در آن روز که (قیامت بر پا میشود) آنها را ندا میدهد: کجا هستند شریکانی که برای من میپنداشتید! میگویند: (پروردگارا!) ما عرضه داشتیم که هیچ
ج4، ص320
گواهی بر گفتههای خود نداریم» (وَ یَوْمَ یُنادِیهِمْ أَیْنَ شُرَکائِی قالُوا آذَنَّاکَ ما مِنَّا مِنْ شَهِیدٍ).
آنچه میگفتیم سخنان بیاساس و بیپایه بود، امروز بهتر از هر زمان میفهمیم که چه اندازه این ادعاها باطل و بیاساس بوده است.