1- جلوههاى قدرت و حکمت خدا تمام شدنى نيست. «سَنُرِيهِمْ» (يعنى علاوه بر آياتى که در دسترس است، در آينده نيز آياتى را به آنان نشان خواهيم داد.)
2- پيشرفت علوم، گامى است براى خداشناسى. «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ»
3- تمام هستى، کلاس خداشناسى است. «فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ»
4- خداشناسى با توجّه به نزديکترين موجود (خود انسان) تا دورترين نقطهى هستى ممکن است. «فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ»
5- خداوند با همه اتمام حجّت مىکند. سَنُرِيهِمْ آياتِنا ... حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُ
6- خداشناسى بايد با دريافت و باور همراه باشد. «يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ»
7- تنها معبود حقّ، اوست. «أَنَّهُ الْحَقُّ»
8- با سؤال، فطرتهاى خفته را بيدار کنيد. أَ وَ لَمْ يَکْفِ ...
9- ذات مقدّس خدا شاهد و گواه بر خود اوست. «أَنَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»، چنانکه اولياى خدا چنين مىگفتند: «يا من دل بذاته على ذاته» (آفتاب آمد دليل آفتاب)
10- اگر ايمان به خداوند قطعى شود، ايمان به معاد که جلوهاى از قدرت و حکمت و عدالت خداست ثابت مىشود. أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ ...
«والحمدللّه ربّ العالمين»
«1». قيامت، 5- 6.
جلد 8 - صفحه 369
سوره شورى
اين سوره پنجاه و سه آيه دارد و در مکّه نازل شده است. به جهت آيه 38 که به مسأله شورى اشاره دارد نام آن «شورى» مىباشد.
اين سوره به مباحث اصول دين از قبيل توحيد، معاد و نبوّت و همچنين مباحث اخلاقى و اجتماعى پرداخته است.
در ميان 29 سورهاى که با حروف مقطّعه آغاز شده، طولانىترى حروف مقطّعه در اين سوره آمده است و جالب آنکه اين سوره، مشکل معناى حروف مقطّعه را حل کرده است زيرا در ادامه اين حروف مىفرمايد: «کَذلِکَ يُوحِي» يعنى وحى از همين حروف الفباى زبان عربى است که در اختيار همهى شماست، اگر مىتوانيد شما هم مثل آن را بياوريد.
جلد 8 - صفحه 370
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان