تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
تَنْزِيلُ الْکِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ «2»
تَنْزِيلُ الْکِتابِ: نازل کردن قرآن، مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ: از جانب خداوندى که غالب است در پادشاهى خود، دانا به جميع خلايق و مصالح و حکم.
تنبيه:
تخصيص اين دو وصف در اين مقام به جهت تنبيه بر آنچه در قرآن است از اعجاز و حکم که دال است بر قدرت غالبه و حکمت بالغه، و اشاره به تحقيق آنچه در او است از ترغيب ثواب و ترهيب عقاب و تقرير نعم واسعه و آلاء سابغه سبحانى.
«1» معانى الاخبار (چ حيدرى) ص 22، و نيز نور الثقلين، ج 4، ص 510، ح 7.
جلد 11 - صفحه 279