1- مجادله با حقّ، عاملى جز کفر ندارد. ما يُجادِلُ ... إِلَّا الَّذِينَ کَفَرُوا
2- توقع نداشته باشيد که سخن حقّ شما را همه بپذيرند. «يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّهِ»
3- شيوه کفّار، جدال به باطل است. ( «ما يُجادِلُ» فعل مضارع، نشانه دوام است).
4- انبيا نيز به تذکّر و موعظه نياز دارند. فَلا يَغْرُرْکَ ...
5- مرعوب کفّار نشويد و در موضع انفعالى قرار نگيريد. «فَلا يَغْرُرْکَ تَقَلُّبُهُمْ»
6- تحرکات کفّار، مهلتى است که خداوند به آنان داده تا پيمانهى آنها به سر آيد، نگران نباشيد. «فَلا يَغْرُرْکَ»
کفّار در تلاشند، غفلت نکنيد. «تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ» (مانورهاى نظامى، کنفرانسهاى سياسى، سفرهاى دورهاى و قراردادهاى بين المللى که از سوى سران استکبار برگزار مىشود، از مصاديق «تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ» است).
8- رهبر جامعهى اسلامى بايد از تحرکات کفّار آگاه باشد. «تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ»