1- آگاهى از مشکلات ديگران، رمز تسلّى و پايدارى است. کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ ...
2- تشکّل احزاب و تعدّد آنها نشانهى حقّانيّت نيست. کَذَّبَتْ ... الْأَحْزابُ
3- برنامهى احزاب مخالف انبيا عبارت است از:
تکذيب. «کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ»
توطئه. «هَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ»
تبليغات سوء. «جادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ»
4- زندگى در آغاز تاريخ، قبيلهاى بوده ولى به تدريج تشکيلاتى شده است. «قَوْمُ نُوحٍ وَ الْأَحْزابُ مِنْ بَعْدِهِمْ»
5- مخالفان انبيا گاهى طاغوتها بودهاند، «فرعون» گاهى قبايل، «قومهم» و گاهى تشکّلها. «احزاب»
6- خداوند حامى پيامبران است. کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ ... فَکَيْفَ کانَ عِقابِ
7- همهى مخالفان، در مبارزه با رهبران آسمانى يک هدف مشترک داشتند. «هَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ»
8- مخالفان، به کمتر از قتل رهبر آسمانى «لِيَأْخُذُوهُ» و نابود کردن حقّ، «لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ» قانع نيستند.
9- سر و کار مخالفان با خداست. «فَأَخَذْتُهُمْ فَکَيْفَ کانَ عِقابِ»
چراغى را که ايزد بر فروزد
هر آن کس پف کند ريشش بسوزد
10- کيفرهاى الهى، گاهى در دنيا صورت مىگيرد. «فَأَخَذْتُهُمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 218