تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کَذلِکَ حَقَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ عَلَى الَّذِينَ کَفَرُوا أَنَّهُمْ أَصْحابُ النَّارِ «6»
وَ کَذلِکَ حَقَّتْ: و همچنانکه واجب شده بود عقوبت بر امم مکذبه انبياء، کَلِمَةُ رَبِّکَ: واجب شده است حکم پروردگار تو به عقاب عذاب، عَلَى الَّذِينَ کَفَرُوا: بر آنانکه کافر شدند از قوم تو و تکذيب تو نمودند، أَنَّهُمْ أَصْحابُ النَّارِ: «بدل کل از کلمه» يعنى همچنين واجب شده است بر کفار قريش اينکه ايشان ملازمان آتشند. و از کذب و جدال و کفر کفار، نقصى به ساحت کبريائى وارد نيايد، چه مسبّح و حامد الهى بسيارند از آن جمله: