1- افراد برجسته بايد تواضع و عبادتشان بيشتر باشد. «يا مَرْيَمُ اقْنُتِي ...» (براى اولياى خدا، عبادات ويژهاى سفارش شده است، همانگونه که براى پيامبر صلى الله عليه و آله نماز شب واجب بود.)
2- نماز، رکوع و سجود، بهترين راه شکر است. در آيهى قبل برگزيدگى خداوند مطرح شد که سزاوار شکر است. «اصْطَفاکِ ... اقْنُتِي»
3- عبادت بايد تنها براى پروردگار باشد. «لِرَبِّکِ»
4- عبادت، مايهى تربيت انسان است. «ربک»
5- نمازجماعت وعبادت دستهجمعى، قبل از اسلام نيز بوده است. «مَعَ الرَّاکِعِينَ»
6- حضور زن در اجتماعات عبادى واجتماعاتى که مردان نيز حضور دارند سفارش شده است. «مَعَ الرَّاکِعِينَ» به شرط آنکه زنان، مريمگونه رفتار نمايند.
7- منتخبين وبرگزيدگان، بايد همراه تودهها و در متن جامعه باشند، نه جدا و منزوى از مردم. «ارْکَعِي مَعَ الرَّاکِعِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 512