پیام‌های تفسیر نور

1- مشمول دعاى اولياى خدا شدن، صلاحيّت لازم دارد. أَدْخِلْهُمْ‌ ... وَ مَنْ صَلَحَ‌ 2- نجات از دوزخ کافى نيست؛ ورود به بهشت ارزش دارد. «قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ‌- أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ» 3- اول پاکى از بدى‌ها، سپس دريافت کمالات. «قِهِمُ‌- أَدْخِلْهُمْ» «1». طور، 21. «2». اعراف، 23. «3». نوح، 28. «4». بقره، 126- 128. «5». يوسف، 101. «6». قصص، 24. «7». نمل، 19. «8». مائده، 114. «9». مؤمنون، 97. «10». آل عمران، 191- 194. جلد 8 - صفحه 223 4- ورود به بهشت، صلاحيّت مى‌خواهد. أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ‌ ... وَ مَنْ صَلَحَ‌ 5- رابطه بدون لياقت و صلاحيّت ارزش ندارد ولى در کنار ضابطه ارزش افزوده دارد. (صلاحيّت داشتن ضابطه و قانون است و ملحق شدن به بستگان رابطه است.) «مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ» 6- خداوند، قدرت بر اعطا دارد ولى عطاى او حکيمانه است. «الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ» 7- همجوارى و همزيستى بستگان يک نعمت الهى است. أَدْخِلْهُمْ‌ .. وَ مَنْ صَلَحَ‌ ... 8- عزّت مخصوص خداست. «إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ»