پیام‌های تفسیر نور

1- پاک بودن، هم به همت و اراده‌ى انسان نياز دارد، «نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌» «1» و هم به دور بودن از افراد و مشاغل و مکان‌ها و افراد بد، «فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ» «2»*، «فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ» «3» و هم به لطف و امداد الهى. «وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ» 2- رحمت الهى، تنها کاميابى مادى نيست، بيمه شدن از گناهان، يکى از آنهاست. «وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ» 3- رستگارى بزرگ، در صورتى است که انسان از آفات معنوى و مادى، هر دو دور باشد. «السَّيِّئاتِ». (هم آفات معنوى سيّئه است. «مَنْ کَسَبَ سَيِّئَةً» «4» و هم آفات مادى. «وَ إِنْ تُصِبْکُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها» «5» چنانکه حسنه، هم مصداق دنيوى دارد و هم اخروى. «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً» «6») «1». نازعات، 40. «2». مائده، 42. «3». نساء، 140. «4». بقره، 81. «5». آل‌عمران، 120. «6». بقره، 201. جلد 8 - صفحه 224 4- توفيق مصونيّت از گناه را بايد از خدا خواست. «وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ» 5- رستگارى را هنر خود ندانيم بلکه لطف و رحمت او بدانيم. «فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ» 6- رستگارى، در رفاه دنيوى نيست بلکه در تقواست. مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ‌ ... ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌