تفسیر نور (محسن قرائتی)
ذلِکُمْ بِأَنَّهُ إِذا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ کَفَرْتُمْ وَ إِنْ يُشْرَکْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُکْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْکَبِيرِ «12»
اين (عذاب) براى آن است که هرگاه خداوند به يگانگى خوانده مىشد، کفر مىورزيديد، ولى هرگاه براى او شريکى مطرح مىشد باور مىکرديد، پس (امروز) حکم براى خداوند بلند مرتبه (و) بزرگ است.