آيات قبل، از شرک و کيفر آن سخن گفت و اين آيه مردم را به توحيد دعوت مىکند.
در اين آيه مىفرمايد: تنها اهل انابه متذکّر مىشوند و در آيهى 19 سورهى رعد فرمود:
جلد 8 - صفحه 228
تنها خردمندان متذکّر مىشوند: «إِنَّما يَتَذَکَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ»* بنابراين، خردمندان واقعى همان انابه کنندگانند و انابه کنندگان واقعى همان خردمندانند. آرى، اشک بايد بر اساس معرفت باشد. «تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ» «1»
در قرآن سه بار جملهى «وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ» و دوبار جملهى «وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ»* و «وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ»* به چشم مىخورد و اين نشان آن است که ما در راه خود نبايد به فکر جلب رضايتِ کافران و مشرکان و مجرمان باشيم و به خاطر بد آمدنِ آنها، از انجام وظيفهى خود دست بکشيم.